Poradnik Laboratoryjny

Jak prawidłowo pobrać próbkę do badania parazytologicznego – poradnik pacjenta

Aż 70% błędów w diagnostyce parazytologicznej wynika z niewłaściwego pobrania, przechowywania lub transportu próbki. Przedstawiamy dokładne wytyczne Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych.

Krok 1: Przygotowanie do badania

Na kilka dni przed planowanym badaniem należy pamiętać o kilku istotnych zasadach:

• Na 3–5 dni przed badaniem odstawić leki przeciwbiegunkowe, preparaty żelaza, węgiel aktywny oraz oleje mineralne (mogą utrudniać analizę mikroskopową).
• Jeśli pacjent przyjmuje antybiotyki lub leki przeciwpasożytnicze, badanie należy wykonać najwcześniej po 2–3 tygodniach od zakończenia kuracji.
• Zaopatrzyć się w aptece w sterylny plastikowy pojemnik na kał ze szpatułką.

Krok 2: Pobranie materiału

• Przed oddaniem stolca należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy (mocz niszczy formy wegetatywne pierwotniaków).
• Kał należy oddać do czystego, suchego naczynia (np. wyłożonego czystym papierem toaletowym) lub na jednorazową podkładkę. Próbka nie może mieć kontaktu z wodą w muszli klozetowej ani środkami dezynfekcyjnymi.
• Za pomocą szpatułki umieszczonej w nakrętce pojemnika pobrać próbki z kilku różnych miejsc tego samego stolca (szczególnie z fragmentów zawierających śluz, ropę lub zmieniony kolor).
• Wielkość próbki powinna odpowiadać wielkości orzecha laskowego (około 2–3 gramy) lub 2–3 ml w przypadku stolca płynnego.

Krok 3: Przechowywanie i transport

Pojemnik należy szczelnie zamknąć i opisać (imię, nazwisko, data i godzina pobrania). Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w jak najkrótszym czasie:

• Optymalnie w ciągu 2 godzin od pobrania.
• Jeśli nie jest to możliwe, próbkę można przechowywać w lodówce w temperaturze +2°C do +8°C maksymalnie przez 24 godziny.